GYRISTO1.jpg
1.jpg
mati2.jpg
303363_171975856292981_1267295476_n.jpg
178910_565077963523033_1023637143_n.jpg
5956_542009469169185_822645031_n.jpg
305746_558000307564132_666174339_n.jpg
601234_741557529195308_400464382_n.jpg
MI.jpg
2.jpg
xmbeekeeping.eu

Notice: Undefined property: stdClass::$image1 in /home/xmbeekee/public_html/components/com_k2/views/item/view.html.php on line 555

Αμυγδαλιά.

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(8 ψήφοι)

Αμυγδαλιά (prunus amygdalus ή prunus dulcis).

αμυδγαλιά

Είναι είδος φυτών της οικογένειας τών Ροδιδών που πολλές φορές εντάσσεται στο γένος Προύμνη.

Είναι δένδρο φυλλοβόλο με ύψος από 4 ώς 12 μέτρα και φύλλα ελλειψοειδή, λογχοειδή, οδοντωτά.

Η μη εξημερωμένη Αμυγδαλιά εμφανίζεται σε ανασκαφές στην Ελλάδα από το 8.000 π.Χ. 

Ώς το 3.000 π.Χ. γίνεται η εξημέρωση της.

Από την Ελλάδα διαδόθηκε στην Ιταλία κατά τον 2ο π.Χ. αιώνα η δε Λατινική ονομασία τού αμυγδάλου

ήταν nux Graecum (=ελληνικό καρύδι).
Η αμυγδαλιά θεωρείται από τα ανθεκτικότερα στην ξηρασία καρποφόρα δένδρα.

Υπάρχουν όμως ποικιλίες λίγο και άλλες πολύ ανθεκτικές (όπως η ποικιλία Ρέτσου). Η αμυγδαλιά κάνει

σχεδόν σε όλα τα είδη εδαφών , ακόμη και σε πετρώδη και με μεγάλη κλίση εδάφη.

Οι ιδανικότερες κλιματολογικές συνθήκες για την καλλιέργεια της αμυγδαλιάς είναι οι μεσογειακές με τις

ακόλουθες ιδιομορφίες: βραχύχρονο φθινόπωρο, βροχερό και ψυχρό χειμώνα χωρίς όμως ακραίες

θερμοκρασίες, απότομη ανύψωση της θερμοκρασίας την άνοιξη, χωρίς παγετούς από την στιγμή που θα

φουσκώσουν τα μάτια, θερμό καλοκαίρι χωρίς βροχές και φθινόπωρο χωρίς βροχές επίσης.
αμυδγαλιά1jpgΤα άνθη εκπτύσσονται πριν από τα φύλλα και είναι λευκορόδινα σχεδόν επιφυή, μονήρη ή ανά δύο.

Ο κάλυκας και η στεφάνη είναι πενταμερή. Οι στήμονες 15-30 και η ωοθήκη μεσοφυής.

Η ωοθήκη περιέχει δυο σπερματικές βλάστες που αναπτύσσονται ανάλογα με την ποικιλία, πότε η μία, πότε και οι δύο, και τα αμύγδαλα λέγονται τότε μονά ή διπλά.

Χάρη στην πρωιμότητα της άνθησης, την πυκνότητα των λουλουδιών

επάνω στους κλάδους, που δεν κρύβονται από τα φύλλα και τη λευκότητα των πετάλων της, η αμυγδαλιά θεωρείται ως ένα αξιόλογο καλλωπιστικό δένδρο.

Οι καλλιεργούμενες ποικιλίες αμυγδαλιάς είναι αυτόστειρες (δεν αυτογονιμοποιούνται) και μερικές είναι μεταξύ τους ασυμβίβαστες (δεν αλληλογονιμοποιούνται), έτσι ένα

σοβαρό πρόβλημα για τον καλλιεργητή είναι η επικονίαση της αμυγδαλιάς που βασίζεται στα έντομα και ιδιαίτερα στις μέλισσες.

Από τον Ιανουάριο ξεκινά η ανθοφορία των πρώιμων ποικιλιών της αμυγδαλιάς έως Μάρτιο (όψιμες), που με τη γύρη της (μπέζ χρώματος) θα δώσει το πρώτο ερέθισμα στις μέλισσες για εκτροφή γόνου και με το

νέκταρ της ( συγκέντρωση σακχάρων στο νέκταρ 20-40% ) θα βοηθήσει στην ανάπτυξη του μελισσιού.

Yπάρχει και η ποικιλία amara, γνωστή ως πικραμυδγαλιά ( εννοούμε κάθε αυτοφυές σπορόφυτο δένδρο της κοινής αμυδγαλιάς ).

 

Λόγω εποχής συχνά έχουμε ζημιές από παγετούς.

Δεν αποθηκεύεται μέλι αμυγδαλιάς, αφού η τροφή που συλλέγεται από το μελίσσι αυτή την εποχή χρησιμοποιείται για την ανάπτυξη.

Το περίσσευμα σε μέλι θα έρθει αργότερα. Θεωρείται από τα σπουδαιότερα μελισσοκομικά φυτά.

Σχετικά Άρθρα

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ακονυζιά Ανχούσα, βοιδόγλωσσα. »